ผมได้สำเร็จการฝึกวิชาทหารชั้นปีที่ สาม (รด. ปี 3)
หลังจากจบ ป.ตรี ทำงานได้ 3 เดือน
นั่งอยู่หน้าคอมพ์ที่ทำงานดี ๆ ก็มีเบอร์มือถือใครก็ไม่รู้โทรมา
ก็ไม่ได้คิดไรมาก รับซะ ก็ปรากฏว่าเป็นสัสดีอำเภอ
โทรเรียกให้ไปรับหมายเรียก ตอนแรกก็เฉย ๆ นึกว่าจะโดนกันทุกคน
ไปเอาหมายเรียก เขาก็ให้เซ็นชื่อในใบไรก็ไม่รู้ตั้งสามใบ
ได้ หมายเรียกมาใบนึง เป็น หมายเรียกพลเข้ารับการฝึกวิชาทหารของกำลังพลสำรอง
พร้อมกับเอกสารคำแนะนำเพิ่มเติมในการเรียกพลเพื่อตรวจสอบ
ก็ไม่สนใจอีก ไปก็ไป แค่วันเดียวเอง ที่จริงวันที่ 26 ผมจะได้ไป
นอนรีสอร์ทสุดหรูที่เชียงรายกะที่ทำงาน ก็ดันมาเจอเรียกพลซะนี่
พอใกล้จะถึงกำหนดได้ไปก็เริ่มเกิดอาการเซรง เลยเสิร์ชใน google
เล่น ๆ ว่า “เรียกพล รด.” ก็ไปเจอเว็บดังนี้

จับใจความได้ประมาณว่า เขาจะเรียกมาแบบสุ่ม ไม่ได้โดนกันทุกคน
ส่วนใหญ่เขาได้จดหมายแล้วจะทำเฉยกัน ไม่ไปเอาหมายเรียก
และที่สำคัญ ไม่ได้ไปแค่วันเดียวด้วย จะมีครั้งต่อไปอีกหลายครั้ง
ครั้งละหลายวัน

อ่านแล้วทำให้ใจเสียเลย คิดต่าง ๆ นานาว่า ตกลงผมคือคนที่ซวยใช่ไหม?
แต่จะทำไรได้ ไปเอาหมายเรียกมาแล้วนี่ ก้มหน้าก้มตารับไปซะ

วันนี้เป็นคืนก่อนวันเรียกพล การบันทึกครั้งนี้ จุดประสงค์เพื่อต้องการ
บันทึกความรู้สึก ก่อน และ หลัง การไปเรียกพล ว่ามันจะต่างกันมากไหม
วันนี้รู้สึกดังนี้

  • ทำไมต้องเป็นกู
  • กูคือคนที่ซวยใช่มะ ตอนแรกคิดว่าโดนกันทุกคน
    คือถ้าโดนทุกคนจะไม่คิดไรมากเลย สนุกดีออก
    แต่กลับกลายเป็นว่าเป็นคนที่โดนแจ็คพอท เลยรู้สึก
    ไม่ดีเลย
  • หดหู่
  • สลด
  • ไม่อยากจะฟังเขาบรรยายพรุ่งนี้เลยว่าจะต้องมาอีกหลายครั้ง
    ครั้งละหลายวัน ภาวนาให้ไม่ต้องมาอีก

ปล. เขามีค่าเบี้ยเลี้ยงให้ด้วยนะ ประมาณสองร้อยกว่าบาท แต่ไม่อยาก
ได้หรอก ให้เป็นพันก็ไม่เอา